diverse teksten

Volgens een onderzoek in zes Europese landen, uitgevoerd door de Universiteit van Zurich in 2001 en 2002, heeft Zwitserland het hoogste aantal sterfgevallen door euthanasie in de breedste zin. Het onderzoek toont aan dat tot levensbeëindiging werd besloten in 51% van de geanalyseerde sterfgevallen.
Het onderzoek, gepubliceerd in het Engelse medische tijdschrift The Lancet, omvat de landen België, Denemarken, Italië, Nederland, Zweden en Zwitserland. Het is gebaseerd op een steekproef van het overlijdensregister waar mogelijkerwijs levensbeëindiging beslissingen zijn gemaakt.

De meest wijdverspreide interventie was het toedienen van medicijnen om ongemak te verlichten in de wetenschap dat dit zeker of mogelijk het stervensproces zou versnellen. Deze vorm van interventie was het meest consequent tussen landen met tussen 19% (Italië) en 26% (Denemarken) sterfgevallen volgend op een dergelijke behandeling.
Artsen rapporteerden dat ze behandeling hadden nagelaten in tussen 4% (Italië) en 28% (Zwitserland) van de sterfgevallen, maar het nalaten van behandeling kan verschillende dingen betekenen voor verschillende artsen volgens Karin Faisst van de Universiteit van Zurich.
"Eén arts kan actief een behandeling overwegen om die dan vervolgens af te wijzen, maar onder dezelfde omstandigheden kan een andere arts de behandeling afwijzen zonder het beschouwd te hebben als een mogelijkheid - het is een subtiel verschil maar zou verschillende antwoorden als resultaat geven op de oorspronkelijke vraag," zo vertelde Faisst.

De artsen in Nederland, België en Zwitserland rapporteerden dat ze medicijnen gaven met de expliciete intentie om hun patiënten te doden - respectievelijk 2,59, 0,30 em 0,27% - in vergelijking met zeer weinig in de andere landen. Ten tijde van het onderzoek kregen alleen de Nederlandse artsen enige vorm van wettelijke bescherming tegen criminale aanklachten in deze gevallen.
Alleen patiënten in Zwitserland en Nederland waren in staat om hun arts ervan te overtuigen om hen te helpen bij zelfdoding: 0,36% en 0,21% respectievelijk.
"Bijna alle zelfdodingen in Zwitserland vonden plaats in liefdadigheidsinstellingen die mensen helpen bij zelfdoding," zei Faisst.

Het onderzoek brengt het ontbreken van onderzoek naar dit onderwerp onder de aandacht - buiten de uitgebreide studies in de VS, zijn alleen uitvoerige studies gedaan in Nederland, België en Oostenrijk.
"Het kan zijn dat dit onderzoek kan helpen om een dialoog te promoten waarbij artsen en het publiek bij zijn betrokken. De artsen staan vaak alleen, en sommigen van hen praten er niet graag over," volgens Faisst.
De artsen werden ervan overtuigd om deel te nemen aan de huidige studie met de belofte van anonimiteit. Alle reacties op het onderzoek werden gestuurd naar de Zwitserse Medische Associatie, waar alle persoonlijke informatie en verbanden werden verwijderd voordat het in handen kwam van de onderzoekers.
"Maar we kunnen niet de mogelijkheid uitsluiten dat het niet reageren tot bepaalde hoogte invloed heeft gehad op onze resultaten, vooral voor Italië, zo vertelt Faisst.
Een vervolgonderzoek zal zich meer richten op de houding van artsen, sociologische druk en de wijze waarop artsen communiceren met hun patiënten. De huidige studie toont aan dat ander werk suggereert dat de communicatie tussen arts en de stervende niet geheel ideaal is.


	home > Nieuws > Divers > Zwitserland hoogste aantal euthanasie doden


		Zwitserland hoogste aantal euthanasie doden in Europa 2003

		Volgens een onderzoek in zes Europese landen, uitgevoerd door de Universiteit van Zurich in 2001 en 2002, heeft Zwitserland het hoogste aantal sterfgevallen door euthanasie in de breedste zin. Het onderzoek toont aan dat tot levensbeëindiging werd besloten in 51% van de geanalyseerde sterfgevallen. Het onderzoek, gepubliceerd in het Engelse medische tijdschrift The Lancet, omvat de landen België, Denemarken, Italië, Nederland, Zweden en Zwitserland. Het is gebaseerd op een steekproef van het overlijdensregister waar mogelijkerwijs levensbeëindiging beslissingen zijn gemaakt. De meest wijdverspreide interventie was het toedienen van medicijnen om ongemak te verlichten in de wetenschap dat dit zeker of mogelijk het stervensproces zou versnellen. Deze vorm van interventie was het meest consequent tussen landen met tussen 19% (Italië) en 26% (Denemarken) sterfgevallen volgend op een dergelijke behandeling. Artsen rapporteerden dat ze behandeling hadden nagelaten in tussen 4% (Italië) en 28% (Zwitserland) van de sterfgevallen, maar het nalaten van behandeling kan verschillende dingen betekenen voor verschillende artsen volgens Karin Faisst van de Universiteit van Zurich. "Eén arts kan actief een behandeling overwegen om die dan vervolgens af te wijzen, maar onder dezelfde omstandigheden kan een andere arts de behandeling afwijzen zonder het beschouwd te hebben als een mogelijkheid - het is een subtiel verschil maar zou verschillende antwoorden als resultaat geven op de oorspronkelijke vraag," zo vertelde Faisst. De artsen in Nederland, België en Zwitserland rapporteerden dat ze medicijnen gaven met de expliciete intentie om hun patiënten te doden - respectievelijk 2,59, 0,30 em 0,27% - in vergelijking met zeer weinig in de andere landen. Ten tijde van het onderzoek kregen alleen de Nederlandse artsen enige vorm van wettelijke bescherming tegen criminale aanklachten in deze gevallen. Alleen patiënten in Zwitserland en Nederland waren in staat om hun arts ervan te overtuigen om hen te helpen bij zelfdoding: 0,36% en 0,21% respectievelijk. "Bijna alle zelfdodingen in Zwitserland vonden plaats in liefdadigheidsinstellingen die mensen helpen bij zelfdoding," zei Faisst. Het onderzoek brengt het ontbreken van onderzoek naar dit onderwerp onder de aandacht - buiten de uitgebreide studies in de VS, zijn alleen uitvoerige studies gedaan in Nederland, België en Oostenrijk. "Het kan zijn dat dit onderzoek kan helpen om een dialoog te promoten waarbij artsen en het publiek bij zijn betrokken. De artsen staan vaak alleen, en sommigen van hen praten er niet graag over," volgens Faisst. De artsen werden ervan overtuigd om deel te nemen aan de huidige studie met de belofte van anonimiteit. Alle reacties op het onderzoek werden gestuurd naar de Zwitserse Medische Associatie, waar alle persoonlijke informatie en verbanden werden verwijderd voordat het in handen kwam van de onderzoekers. "Maar we kunnen niet de mogelijkheid uitsluiten dat het niet reageren tot bepaalde hoogte invloed heeft gehad op onze resultaten, vooral voor Italië, zo vertelt Faisst. Een vervolgonderzoek zal zich meer richten op de houding van artsen, sociologische druk en de wijze waarop artsen communiceren met hun patiënten. De huidige studie toont aan dat ander werk suggereert dat de communicatie tussen arts en de stervende niet geheel ideaal is.

terug